subject: winterterras
 

Zondagmiddag in de winterzon op een buitenterras aan de oude markt, het epicentrum van een verlaten studentenstad. Warme zonnekant en schaduwzijde. Verwarmde rechter- en koele linkerhelft. Bij haar is het net omgekeerd want ze zit voor mij. We zitten zijdelings in de zon. Zij drinkt Porto, en ik, ik drink trappist. Een Rochefort van tien graden met uitgeschonken fond en een kraagje dat doet denken aan de slagroom van een onaangeroerde Irish coffee.
Ze vertelt enthousiast over een boek dat ze in een paar avondteugen gelezen heeft. Ze vraagt of ik voor haar een sigaret wil rollen. Ik rol ook een voor mij. Ik geef haar vuur en luister naar het verhaal dat ze gelezen heeft. Ze heeft mooie ogen als ze zo vertelt. Het zonlicht kleurt een blauwe schijn in haar grijzend haar.
Indisch blauw, net zoals vroeger.
Er is een meiske van een jaar of twintig schreeuwend vanuit een café op het trottoir gesukkeld. Onder invloed van de voorbije nacht, ongelukkig en kwaad, zo denk ik. Ze slaat om zich heen en schreeuwt naar de wereld. Jongens met een hanekuif proberen haar te bedaren. Omstaanders kijken toe en fluisteren zoiets van: “ met onze dochter kan zoiets niet gebeuren “ .
Dit is geen toneelstuk. Het is echt en speelt zich af in de winterzon voor een verbijsterd publiek. Losgeslagen kwellingen in het aanschijn van romantische terrasjesmensen. Het is verniet.
Ik denk: ik ben al vijftig en draag nog geen ramp in mij.
Zal ik verder vertellen, vraagt ze terwijl een brave sukkel langs ons heen loopt en zegt dat die jongeren ongetwijfeld onder de drugs zitten.
We zijn de draad van het verhaal kwijt door het spektakel tussen trottoir en plein.
Laten we verder gaan.
We gingen verder, eerst slenterend langs vitrines en daarna langs overbevolkte veldwegen. Weeral kan ik die solidaire blik van passerende wandelaars, alsof het voor een goed doel is, niet verdragen.
We zijn net op tijd thuis vooraleer het avondrood op de struiken schijnt. Nog even gloed aan de horizon, schemer en dan het donker. Ineens bijt de kou. De dag is voorbij. Het wordt een gestilleerde avond. 

begin

Home