de dag verdwijnt in nacht
de maan staat hoog en schijnt
een enkele zilveren straal door het raam naar binnen
het vuur in de haard smeult na
net genoeg warmte om het in deze koude winterdagen uit te houden
in mijn stoel voor het vuur
gekraak als ik heen en weer ga
tot ik uit eindelijk door vermoeidheid overmand word
ik sluit het oude boek en beëindig het verhaal en
ik denk nog even aan de gevallene en
ze hebben allemaal een ding gemeen besef ik
ze stierven uiteindelijk voor niets
en aan niets komt ooit een eind en zo weet ik
het boek der gevallene is nog niet af

Begin

Home