Een vrouw duwt een kinderkoets voor zich uit. Ik kijk er naar.
In deze dagval vliegt een vogel langs een verknipte omheining.
Een ouderling verdeelt de mest en kijkt me aan.
De wind blaast koelte langs hem en mij.

het hooggras bloeit
      dofglanst in laag licht

mensen gaan mijn traagheid voorbij
alsof beweging en tijd veranderd zijn
in een wereld van verkapte zielen

noch de vleugelslag van een kraai
of het spurten van een vogeldier

gaan dit vermijden

 

 

Begin

Home