subject: muziekstuk mijn jonge schreeuw en ik met uitgestoken armen een partituur als voetbal met elkaar tegen mekaar met twijfelende zekerheid de eerst helft met de billen bloot in ons lied verzonken de kans is groot dat we beiden oud worden in een buitenwereld die moeilijk blijft zonder verloren tijd te moeten inhalen we wantrouwen beiden de toekomst van het verleden de kerstverlichting is onder de sneeuw op de muur blijven liggen sneeuwpuntjes lichten nu uit het donker ik zie het vanop de binnenkoer terwijl ik de braadpan voor de tweede keer probeer te ontvetten met kokend water en het laatste overgebleven stuk gebeente van de kalkoen naar de hond werp kijk ik hoe ze het vlees hongerig losknauwt het is koud en stil in mijn oren Om het huis gemakkelijker te verwarmen hebben we een vod voor de spleet van de voordeur gelegd en de doorgang in de kelder met een bedsprei dichtgemaakt. Verluchtingsspleten dichten in koude dagen heet dat hier. Het hout ligt klaar om te verbranden moest het nodig zijn. Het maakt warmte gezelliger. Alleen de wc-bril doet nog de billen schrikken. Vroeger was het anders. Dan werden alleen de benedenplaatsen met een kolenkachel verwarmd en stond de wc buiten, vaak ondergesneeuwd. s'Ochtends kleefde onze adem in de slaapkamer als ijsbloemen aan het vensterglas. Mooi om te zien als het zonlicht erop scheen. Die dagen zijn voorbij. Soms zou ik ze graag herbeleven maar meestal niet. ik houd het restant van een voorouder in mijn hand ik weet niet eens of het een vrouw of een man was het is een ondergebeente van iemand die ooit geleefd heeft wellicht een patersbot houd ik vast in mijn rechterhand
|
