Het zijn niet de gebraden kippenvleugels noch het gesprek achteraf die me als een bezetene leiden tot dit te schrijven. Zelfs een obsessief verlangen zou geen aanleiding kunnen zijn.
Ge moogt de dag niet voor de avond loven.
Ik vroeg: wat bedoel je?
Wat ik bedoel is: je mag de dag niet voor de avond loven. Mijn moeder was daar heel sterk in, zegt hij met een herinnering in zijn ogen.
Het klinkt niet als een verzuchting en heeft nog minder met wanhoop te maken. Hij weet dat je de dag niet voor de avond mag loven, omdat zijn moeder het gezegd heeft.
Ik lach mijn tanden bloot terwijl hij mij vriendelijk aankijkt.
Dan vraag ik haar naar een blad papier en schrijf ik op dat men de dag niet voor de avond mag logen.
Hij zegt: ik hou van haar blauwe ogen.
Soms sta ik recht met een sigaret en drink ik een glas wijn. Dan lees ik verder, titels of een significant gesprek met duivenmelkers die zelf niet begrijpen waar het woord ‘duivenmelker’ vandaan komt. Klapwiekende duiven versteend in hun beweging, zou het dat kunnen zijn?
Twee snotneuzen vertellen over het kunstenaarsschap en een pater zegt welgemeend dat God bestaat.
Het zijn niet de kippenvleugels noch het gesprek achteraf die me als een bezetene leiden tot dit te schrijven.

begin

Home