dinsdag 19 juli 2005

Rond twee uur 's morgens ijsberen in de tuin, op het terras, van buiten naar binnen en dan terug buiten lurkend aan een zoveelste sigaret. Slapeloos zonder reden wat zitten te krabbelen op een blad papier. Lichaam in nachtgewaad ronddolend in wind die voorbode van een onweer zou kunnen zijn. Ik heb nochtans geen bliksem gezien.
Rond tien uur 's ochtends maakt zijbijmij me wakker uit een droom. Ontbijt buiten.
De wind is niet gaan liggen. De krant waait in veelvoud van tafel. Koffie. Daarna begin ik er aan. De mestvaalt van huislijke taken. Het huishoudelijke heeft nood aan verbetering en vooruitgang.
18h: Te onstuimig midzomerweer om de dag met schop en truweel ondergronds te beleven. Toch heb ik tien kasseistenen gelegd tot het gerinkel van glasscherven me naar het gelijkvloers dwingt. Zijbijmij heeft een fles laten vallen. Het zal moeite kosten om voor zonsondergang terug beneden te gaan.
19h30: Nog zes kasseistenen bijgelegd. Zijbijmij maakt champignons met lookboter en pizza klaar. Ik drink rode wijn buiten op het terras. De wind streelt en verdrijft de zweetgeur van een ontbloot bovenlijf. De hond wordt ongeduldig. Ze heeft de maaltijd in de keuken geroken.
Na het eten rest er dankbaarheid om gegeten en gedronken te hebben met voldoening. Het is een voorrecht in deze wereld. Het brood waait van de tafel.
21h30: De koeien gapen ons na. Het gras in de berm bloeit. Ik voel, zie de wind in het struikgewas blazen. Het wild blijft onverschrokken lopen zij aan zij. Ze wentelt zich in stoppels van pas gepikdorst graan. Ze spurt langs een zandweg en laat stofwolken na. Ik ga in het midden van een immense vlakte staan. Zo kan ik de vier windstreken zien met mijn blik op de ondergaande zon. Zon, alleen wanneer je daalt naar de horizon kan ik je aanblik verdragen. Je bent zo ver van ons vandaan.

begin

Home